مَسخَره اَس...

چیزی که آرومَم می کُنه الآن...

فَقَط و فَقَط صدای ضبط شُده ی خودَمه...!

جُدا اَز خود شیفتِگی، یه کَم عَطره صِدای تو اون تَهه...!

که نمی دونَم راضیَم اَز بودَنِش یا نه..!

صِدایی که به دَرده مَهد کودَک می خوره،

حالا مَنُ بَغَل می کُنه و دَردام رو باز واسَم لالایی می خونه...!

جُدا اَز نویز هاش حَرف اَز رَفتَن می زنه...

این روزها مَن هَم فِکره رَفتَنَم..

جایی که کَسی مُنتَظِرَم باشَد...

پِ.نون: آدرسَم رو به چَند نَفَر دادَم... اَما هَنوز فَقط یِک نَفَره که عاشقانه و بی صدا، ریز به ریز حِفظشون می کُنه نِوِشته هامُ...! مَمنونَم اَز حُضوری که حِس نمی شه...!

پِ.نون: مُلتَمِسانه می خوام که کُمَکَم کُنین... یه نَفَر داره رَوانیم می کُنه! هَمه جا هَم باهامه! وَقیح تَر اَز اونه که بِذاره بِره! چه جوری هَروز ببینَمِش و اَز حَرفاش و فِکر ِکارایی که کَرده باهام دَر اَمان باشَم...؟

پِ.نون: اون یه دُختَره...!